تاريخ انتشار:  25آذر1388

 

بیانیه انجمن دوستداران عدالت

 در اولین گردهمایی خانواده های قربانیان ترور

 

 فرقه های تروریستی با هدف قرار دادن انسانهای بی گناه همواره نقطه های سیاهی را در تاریخ بشر به جا نهاده اند. تروريسم، اين پديده شوم و خانمان سوز،نتیجه ی تفكري است که در صدد نابودی نوع بشر به هر شیوه ی ضد اخلاقی و ضد انسانی است.روش اين منطق كوته فكرانه چنين است كه تروریستها با شعار  تمدن نوین  به خراب كردن تمام آثار گذشته آغاز می پردازند تا تمدن نوين و دلخواه خود را بر آن خرابه بنا کنند، اما آنچه با موفقيت به پايان مي رسد تنها خراب كردن است.تروریسم علی رغم آنکه ضربات جبران ناپذیری را به جامعه و توسعه آن وارد می سازد به دو صورت قربانی می گیردکه  اولین قربانیان آن اعضای  گروهک های تروریستی هستند که با کور دلی وتهی مغزی دست به چنین اقداماتی می زنند و دومین قربانی آن آسیب دیدگان و بازماندگان این عملیات ها می باشند.

 با وجود تصویب ده ها کنوانسیون بین المللی و منطقه ای مبنی بر محکومیت عملیات های تروریستی و لزوم برخورد با عاملان آن، خانواده های 16000 قربانی ترور در ایران هنوز نقطه های مبهم بسیاری در برخورد قدرت های غربی با سران گروهک های تروریستی خصوصا مجاهدین خلق می بینند. براستی چگونه با وجود ادعای منافقین مبنی بر ترور 12000 تن از فرزندان این مرز و بوم، آنها می توانند به راحتی به کشورهای اروپایی سفر کنند؟ چگونه است که نهادهای حقوق بشری بر نقض حقوق بشر در دور افتاده ترین نقاط آمریکای لاتین و آفریقا تاکید می کنند ولی پایمال شدن خون هزاران ایرانی توسط متحد استراتژیک صدام را نمی بینند؟ براستی معیارهای دوگانه برخی کشورها تا کجا می تواند پیش برود که یک سازمان تروریستی که اعضای خود را همچون بردگان در بند کشیده است و نمی تواند از گذشته ی سیاه خود فاصله بگیرد تحت عنوان سازمان های آزادی خواهی در اروپا به فعالیت بپردازد؟ بر هیچ کس پوشیده نیست که منافقين در عراق نیز شمار زيادي از كردها و شيعيان را به پاس قدرداني از لطف صدام قتل عام كرده اند. تاریخ بشر اما، چگونه می تواند جنایت آنها در برابر پیدا شدن اجساد کویتی ها در پایگاه نظامی اشرف،قتل مستشاران آمریکایی در ایران پیش از انقلاب،خودسوزی اعضاء رده پایین آن برای سران خود در مقابل پارلمان فرانسه و هزاران سند رسوایی دیگر را به دست فراموشی بسپارد؟

 اما براستی تقسیم تروریسم به خوب و بد توسط غرب، نتیجه ای جز مشروعیت بخشی به اقدامات تروریستی در بر داشته است؟ استفاده ابزاری از گروهک های تروریستی شاید در کوتاه مدت به سود قدرت ها باشد ولی بدون شک در بلند مدت گریبانگیر آنها نیز خواهد شد. از طرفی ایستادگی در برابر تروریسم نیز نمی تواند به سرعت و چکشی باشد بلکه نیازمند روشنگری، برنامه ریزی و تدوین یک استراتژی ملی برای دوره های طولانی مدت است که این امر تلاش همه جانبه ملی و بین المللی را می طلبد چرا که تروریسم امروز، تهدیدی مشترک برای تمام کشورهای منطقه و جهان محسوب می شود.

 خانواده های قربانیان عملیات های تروریستی ضمن محکوم کردن هر اقدامی که توجیه گر اعمال وقیحانه تروریست ها باشد، مصرانه خواستار توجه عراق، فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی به مفاد قطعنامه 1373 شورای امنیت می باشند.خانواده های قربانیان، ضمن هشدار نسبت به عواقب پذیرش تروریست ها در دیگر سرزمین ها،خواهان رسیدگی به جنایات منافقین  و بقیه فرقه های تروریستی و  محاکمه ی سران آنها در دادگاه های بین المللی هستند.